Ένα σύγχρονο ηλεκρτικό αυτοκίνητο, είναι δυνατόν και επιβάλλεται να παραχθεί στην Ελλάδα. Του Γιώργου Μιχαήλ

Η μεγάλη κοινωνική,  οικονομική αλλά και περιβαλλοντική  κρίση που βιώνουμε τις μέρες μας,   θα δώσει τελικά το έναυσμα για μια αληθινή επανάσταση στη φιλοσοφία  της σχεδίασης αλλά και της παραγωγικής διαδικασίας των οχημάτων αυτόνομης αλλά και μαζικής μεταφοράς. 
Κάτι που είναι ευκαιρία να αξιοποιήσει παραγωγικά και η Ελλάδα. 

Aκούσαμε   αυτές τις μέρες για το σκάνδαλο της παραποίησης του βαθμού της ρύπανσης που εξέπεμπαν περίπου 11 εκατομμύρια αυτοκίνητα που παρήγαγε  μεγάλη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία.  

Στηριγμένοι τα τελευταία χρόνια, πάνω στην ενεργειακή άνεση που μας πρόσφερε η αφθονία και η λογική τιμή  του πετρελαίου, αναπτύξαμε την  σχετική τεχνολογία, χωρίς   να σκεφτούμε σοβαρά, το ενδεχόμενο της μείωσης   και της εξάντλησης των αποθεμάτων του μαύρου χρυσού, αλλά και τις επιπτώσεις από το φαινόμενο του θερμοκηπίου εξ αιτίας της αλόγιστης χρήσης θερμικών κινητήρων.


Η Αμερική και η δυτική Ευρώπη απόλαυσαν μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, μια εκπληκτική βιομηχανική ανάπτυξη σε συνδυασμό με μια ευημερία που ήταν  επακόλουθο του υψηλού βαθμού απασχόλησης, των υψηλών μισθών ,και των πολλών αγαθών που προσέφερε η σφύζουσα τεχνολογική πρόοδος. Όμως, το πνεύμα της αισιοδοξίας και του δημιουργικού ενθουσιασμού που κυριολεκτικά πρυτάνευε επί πολλές δεκαετίες στους λαούς της δύσης, σκίασε η μεγάλη πετρελαϊκή κρίση του 70, και οι πρώτες νύξεις για περιβαλλοντικά προβλήματα από την ατμοσφαιρική μόλυνση.  Σήμερα, ο   κόσμος, νοιώθει στο πετσί του, τις επιπτώσεις της απόλυτης εξάρτησης από το πετρελαιο.Οι έρευνες για εναλλακτικές προτάσεις από άλλες πηγές ενέργειας,  που για χρόνια αποτελούσαν ενασχόληση  ουσιαστικά περιθωριακή,  είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να ενταθούν στο μέγιστο, γιατί δεν υπάρχουν αλλά περιθώρια. 

Είναι  κυριολεκτικά ζήτημα ζωής η θανάτου η απεξάρτηση από τον μαύρο χρυσο. 

Σ’  αυτή την αγωνιώδη αναζήτηση νέων εναλλακτικών ενεργειακών προτάσεων, πολύτιμος βοηθός, είναι η αλματώδης ανάπτυξη  της τεχνολογίας, με την πληθώρα νέων  τεχνικών μεθόδων και νέων σύνθετων  υλικών, που μας βοηθούν να επιλύσουμε τα νέα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε. Βρισκόμαστε μπροστά στην ανάγκη μιας κοσμογονικής αλλαγής που είναι επιβεβλημένη εκ των πραγμάτων και που είτε το θέλουμε είτε όχι,  θα αλλάξει ριζικά τα πάντα γύρω από την  αυτοκίνηση και εν γένει τα μέσα μεταφοράς που μέχρι τώρα όλοι γνωριζαμε.Η συμβατική λοιπόν βιομηχανική παραγωγή αυτοκίνητων,  φτάνει πια στη δύση της. Τα νέα μεταφορικά μέσα  που σε λίγο θα ανατείλουν στον διεθνή ορίζοντα θα διαφέρουν ριζικά από όλα αυτά που έχουμε γνωρίσει μέχρι τώρα. Ο γνωστός εδώ και ένα αιώνα πρωταγωνιστής, ο θερμικός  κινητήρας, θα παίζει  πλέον  σε δεύτερους ρόλους.- (Ίσως συνεχίσει να παραμένει πρωταγωνιστής στις αερομεταφορές, όπου η υπάρχουσα τεχνολογία δεν δίνει ακόμη την δυνατότητα για αποτελεσματικές εναλλακτικές λύσεις)- και σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις, ο θερμικός κινητήρας, θα εξαφανιστεί τελείως από το προσκήνιο.   Τον ρόλο του, θα αναλάβουν οι μηχανολογικά και μηχανουργικά απλούστεροι, αλλά και ενεργειακά αποδοτικότεροι ηλεκτροκινητήρες.  

Εκεί όμως που θα αλλάξουν τα πάντα, θα είναι στα συστήματα μετάδοσης και εν γένει. στην κατασκευαστική φιλοσοφία των οχημάτων της νέας γενιάς. Ένας κεντρικός υπολογιστής θα διαχειρίζεται την παρεχόμενη ενέργεια από τους συσσωρευτές , η από το θερμικό κινητήρα σταθερών στροφών που θα κινεί μια γεννήτρια, η  από τις ενεργειακές κυψέλες, η από τα φωτοβολταικα  στοιχεία κτλ. Η μετάδοση   σ αυτή την περίπτωση, δεν θα είναι τίποτα περισσότερο,  από καλώδια που θα μεταφέρουν  την ηλεκτρική ενέργεια στους ηλεκτροκινητήρες που θα καταλαμβάνουν ελάχιστο από τον  ωφέλιμο χώρο των επιβατών. Καταργούνται έτσι, κιβώτια ταχυτήτων διαφορικά άξονες μετάδοσης, γρανάζια κτλ. Στην ουσία, καταργείται και ο τεράστιος και ενεργοβόρος τομέας, των απέραντων χυτηρίων και μηχανουργείων που μέχρι σήμερα ήταν απαραίτητα για την κατασκευή των αξόνων ,των γραναζιών ,των κιβώτιων ταχυτήτων ,και εν γένει όλων των μηχανικών μέρών, που συναποτελούν τα πολύπλοκα και ακριβά συστήματα μετάδοσης.

Το σύστημα διεύθυνσης, με τους τροχούς, οι αναρτήσεις τα ηλεκτρονικά μέρη,  των κινητήρων, οι συσσωρευτές κτλ, θα είναι τοποθετημένα σε πλατφόρμα που θα εμπεριέχει όλα αυτά τα απαραίτητα στοιχεία για τη λειτουργία του οχήματος και θα μπορεί να είναι απολύτως αυτόνομη   από το αμάξωμα του αυτοκινήτου. Η πλατφόρμα λειτουργίας (σασί) του αυτοκίνητου δεν θα διαφέρει και πολύ από την motherboard ενός σύγχρονου υπολογιστή. Το αμάξωμα θα σχεδιάζεται ανεξάρτητα από την λειτουργική πλατφόρμα (σασί)-(motherboard), και θα προσαρμόζεται επάνω της, συμβάλλοντας ενδεχομένως, χωρίς όμως αυτό να είναι απαραίτητο, στην στατική αλλά και στη δυναμική επάρκεια  του όλου συστηματος. Έχουμε λοιπόν ένα νέο όχημα από πλευράς κατασκευαστικής φιλοσοφίας ,που αποτελείται από μια λειτουργική πλατφόρμα (σασί)(motherboard),-κατασκευασμένη κυρίως από αλουμίνιο, μέταλλο που η Ελλάδα έχει μεγάλη εμπειρία στην παραγωγή του- που εμπεριέχει όλα τα μηχανικά και ηλεκτρονικά μέρη και φυσικά είναι απολύτως επαρκής από πλευράς στατικής και δυναμικής. Πάνω στην πλατφόρμα, προσαρμόζεται ένα συνθετικό αμάξωμα- Από ρητίνη οπλισμένη από υαλονήματα η ανθρακονήματα, αλλά ακόμη και από θερμοπλαστικό υλικό - το οποίο δεν είναι απαραίτητο σε κάθε περίπτωση να συμμετέχει στατικά στο όλο σύστημα. (Σε αντιπαράθεση με το γνωστό συμβατικό αυτοφερόμενο αμάξωμα από πρεσσαριστη βαμμένη ατσαλολαμαρίνα ).

Η παγκοσμιοποίηση με την έννοια της καλύτερης επικοινωνίας και κατανόησης  ανάμεσα στους λαούς του κόσμου, θα βοηθήσει αποτελεσματικά στην πραγμάτωση της νέας βιομηχανικής επανάστασης στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας ,η καλύτερα, στον τομέα της βιομηχανικής παραγωγής αυτόνομων μονάδων (συσκευών) μετακίνησης. Θα δημιουργηθούν εργοστάσια εξειδικευμένα στην κατασκευή πλατφορμών(motherboards) διάφορων κατηγόριων και μεγεθών, οι οποίες θα εξοπλίζονται με τα απαραίτητα μηχανικά και ηλεκτρονικά μέρη που θα κατασκευάζονται  από εξειδικευμένους αξιόπιστους κατασκευαστές , όπως ακριβώς  συμβαίνει σήμερα, στους προσωπικούς υπολογιστές, τους οποίους μπορούν  να σχεδιάσουν και να εξοπλίσουν οι χρηστές από μόνοι τους, στα μέτρα τους. Το ίδιο ακριβώς θα συμβαίνει και στην βιομηχανία αυτόνομων μονάδων μετακίνησης. Τα αμαξώματα θα σχεδιάζονται πολύ εύκολα με τα σύγχρονα συστήματα τρισδιάστατης απεικόνισης -(AUTOCADPRO-ENGINEERING,MAX,SOLID WORKS κτλ)- και η άμεση μοντελοποίηση πωτοτύπων-(με  τη βοήθεια 3D printers)-   θα δημιουργήσει οίκους σχεδιασμού αμαξωμάτων,= ανάλογους με τους γνωστούς οίκους μόδας, οι οποίοι θα μπορούν να σχεδιάζουν με ταχύ ρυθμό, φθηνά αμαξώματα ευρείας κατανάλωσης, που θα παράγονται σε μονάδες παραγωγής μικρής η μεγάλης κλίμακας. Οι τεράστιοι μηχανουργικοί τομείς, της συμβατικής αυτοκινητοβιομηχανίας θα συρρικνωθούν και σιγά-σιγά θα εξαφανιστούν.  Εκατομμύρια τόνοι σίδηρου θα εξοικονομηθούν για πιο σημαντικές και απαραίτητες εφαρμογες,όπως οι εφαρμογές πολιτικού μηχανικού. (γέφυρες, τούνελ ,κτλ). Και αυτό θα συμβεί γιατί όπως ειπώθηκε και παραπάνω ,όλα τα συστήματα μετάδοσης με τα πολύπλοκα κιβώτια ταχυτήτων, τα γρανάζια τα διαφορικά τους άξονες μετάδοσης, θα θεωρούνται άχρηστα και δεν θα έχουν πλέον λόγο ύπαρξης .Όπως ακριβώς δεν έχει λόγο ύπαρξης μια παλιά αριθμομηχανή η γραφομηχανή που έχει πολύπλοκη,  βαριά και ακριβή κατασκευή  με εκατοντάδες   μεταλλικά κινητά μέρη, την στιγμή που έχουμε πλέον στη διάθεση μας τα ελάχιστα σε μέγεθος και πανάλφρα ηλεκτρονικά πολυεργαλεια. Δηλαδή τα tablets και τα smartphones.

Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και στον τομέα των αμαξωμάτων που σήμερα  τα περισσότερα κατασκευάζονται με πρεσσαριστη λαμαρίνα, που κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό είναι αδύνατο να ανακυκλωθεί. Οι τεράστιες ενεργοβόρες υδραυλικές και κρουστικές πρέσες που κατανάλωσαν εκατομμύρια τόνους μέταλλου για να κατασκευασθούν,  αφού παροπλιστούν, θα ανακυκλωθούν για να χρησιμοποιηθεί το ατσάλι τους, σε πιο χρήσιμες εφαρμογες. 
Οι νέες τεχνολογικές μέθοδοι ,μας δίνουν πλέον τη δυνατότητα να κατασκευάζουμε αμαξώματα από συνθετικές ύλες που η παραγωγή τους, αφήνει πολύ μικρότερο ενεργειακό αποτύπωμα σε σχέση την παραγωγή των συμβατικών αμαξωμάτων. Τα νέα αμαξώματα θα εχουν μικρότερο βάρος και πολύ ανώτερα ποιοτικά χαρακτηριστικα.Ετσι δεν θα είναι πλέον απαραίτητη η χρήση χιλιόμετρων από φύλλα λαμαρίνας που στο τέλος σκουριάζουν    ρυπαίνοντας το περιβαλλον,  χωρίς να μπορούν να ανακυκλωθούν.

Στα χρόνια λοιπόν που έρχονται, η αυτοκινητοβιομηχανία θα μετατραπεί σε βιομηχανία συσκευών αυτόνομης μεταφοράς. Ο συμβατικός τρόπος κατασκευής αυτοκίνητων θα ανήκει πλέον στο παρελθόν . Τα νέα οχήματα θα θυμίζουν περισσότερο « ηλεκτρικές συσκευές μεταφοράς»  στην μορφή αλλά και στην φιλοσοφία κατασκευής .Τα λαμαρινένια μεγαθήρια της επιπολαιότητας και της αλαζονείας μας  με τα οποία μεγαλώσαμε εμείς αλλά κυρίως οι φίλοι μας οι αμερικανοί ,θα δώσουν τη θέση τους σε κατασκευές  λειτουργικές, οικονομικές,  έξυπνες και γεμάτες με την τεχνολογική πείρα που αποκτήσαμε κατά την διάρκεια του αιώνα της πρώτης και δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης .Η Τρίτη μεγάλη βιομηχανική επανάσταση   είναι η   επανάσταση της λογικής που θα οδηγήσει στην κατασκευή μεταφορικών μέσων που θα   βοηθήσουν ουσιαστικά στην ευημερία του ανθρώπου .Θα σεβαστεί το πεπερασμένο των πρώτων υλών και δεν θα τις σπαταλά άσκοπα όπως έκανε στο παρελθόν .Δεν θα βλέπει τα πράγματα με γνώμονα το εγώ αλλά με το εμείς .Δεν θα κατασκευάζει μόνο για τους δυνατούς αλλά και για τους αδυνατους.Η τεραστία τεχνολογική περιούσια ανήκει σε όλους συλλογικά.  

Η Ελλάδα βρίσκεται πάλι μπροστά σε μια αφετηρία, όπως είχε βρεθεί και παλαιοτέρα μπροστά σε αφετηρίες, που όμως δεν αξιοποίησε.    

Οι ρυπογόνοι  θερμικοί κινητήρες,  με τη χαμηλή απόδοση και τη χρήση των πεπερασμένων   ορυκτών καύσιμων,   δίνουν με ταχύ ρυθμό τη θέση τους στους ηλεκτροκινητήρες με την υψηλή ενεργειακή απόδοση και την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που διαθέτει άφθονες η χώρα μας. 

Είναι λοιπόν η κατάλληλη στιγμή η Ελλάδα, να γίνει μια  χώρα πρωτοπόρος στον τομέα της αναδιάρθρωσης από τη βάση, του συγκοινωνιακού δικτύου της, με την σχεδίαση και την κατασκευή  μεγάλου μέρους των συγκοινωνιακών της μέσων, έτσι που να αξιοποιούν τον πλούτο της σε ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές και να είναι συμβατά με την γεωμορφολογία των ηπειρωτικών και ιδίως των νησιώτικων περιοχών της. Τα νέα αυτά συγκοινωνιακά μέσα, θα κατασκευάζονται πολύ ευκολότερα σε χώρες με μικρή βιομηχανική παράδοση  από τα  αντίστοιχα συμβατικά, γιατί ο τεχνολογικός πήχης της κατασκευής και της παραγωγής τους βρίσκεται πολύ χαμηλότερα από τον πήχη της κατασκευής των αντίστοιχων συμβατικών και θερμικών συγκοινωνιακών μέσων.  

Είναι φυσικά βασική προϋπόθεση,  να πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά, αξιοποιώντας το επιστημονικό και τεχνικό μας δυναμικό που χρόνια τώρα φυτοζωεί.  

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που διαθέτουμε σε αφθονία, οι ενεργειακές κυψέλες,τα φωτοβολταικα, η τεχνολογία των συσσωρευτών που εξελίσσεται συνεχώς, οι ηλεκτροκινητήρες, η νέα φιλοσοφία και οι σύγχρονες τεχνολογικές δυνατότητες στη σχεδίαση και την κατασκευή αμαξωμάτων, είναι oi  προκλήσεις που θα δώσουν το έναυσμα για την ανάπτυξη μεγάλου αριθμού νέων ενδογενών παραγωγικών προγραμμάτων, εξειδικευμένων στον τόσο σημαντικό τομέα για τη χώρα μας, που είναι οι συγκοινωνίες και τα μέσα αυτόνομης και μαζικής μεταφοράς.

  Ας  αξιοποιήσουμε την ευνοϊκή συγκυρία.

Γιώργος θ. Μιχαήλ

1 σχόλιο:

  1. Πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη. Θα ήθελα όμως να ξέρω λίγο περισσότερα σχετικά με την ασφάλεια του καινούριου οχήματος και την αντοχή του σε περίπτωση σύγκρουσης. Ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια χώρα με τεράστιο ποσοστό τροχαίων ατυχημάτων. Πεζό κάπως το ερώτημα βέβαια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Προσθέστε τα σχόλια σας:

Σκοπός του μπλογκ αυτού είναι: Nα συγκεντρώσει τον προβληματισμό και τις προτάσεις για τη χάραξη μιας νέας εθνικής παραγωγικής στρατηγικής.


Έχουμε οδηγηθεί σε έναν πλήρη εκτροχιασμό από την προαιώνια βασική επιβιωτική μας αρχή: «παράγω, κερδίζω με τον μόχθο μου, και δεν ξοδεύω περισσότερα από όσα βγάζω", οπότε, ακόμη και αν ξαφνικά "βρέξει χρήματα", δεν θα επωφεληθούν παρά οι παρασιτικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας.
Η συμμετοχή μας στην παραγωγική πραγματικότητα του τόπου, μας διδάσκει πως η ελληνική κρίση δεν θα ξεπεραστεί, εάν η χώρα δεν ξαναβρεί τη παραγωγική της δύναμη, την αυτοεκτίμηση της, την δημιουργική ψυχή - στυλοβάτη της παραγωγικής της υπόστασης, αν δηλαδή δεν ανασυστήσει με νέα ήθη και νοοτροπίες, την ιδιαίτερη επιστημονική, τεχνολογική και προπαντός τεχνική ενδογενή της βάση, τον ελάχιστο αναγκαίο όρο για να υπερβεί τα αδιέξοδα και να ανακτήσει την εθνική της ανεξαρτησία¹.
"Δεν θα χαράξουμε όμως τέτοια στρατηγική χωρίς βαθιά συνείδηση, με γνώμονα πάντοτε τους καιρούς που ζούμε:
Πρώτον, του τι μας συμβαίνει, του βαθύτερου δηλαδή χαρακτήρα της χρεοκοπίας της Μεταπολίτευσης και τις επιπτώσεις της στην ελλαδική μας υπόσταση και στη συνολική συνακόλουθα μοίρα του Ελληνισμού.
Δεύτερον, του γιατί μας συμβαίνει, του πώς δηλαδή οι «χρυσοφόρες» δεκαετίες της μεταπολιτευτικής… χαύνωσης {των πολλών ευρωπαϊκών «πακέτων», της «Αλλαγής», του «εκσυγχρονισμού» και «της ισχυρής Ελλάδας»} μας οδήγησαν, ...στη μετανεωτερική υποτέλειά μας εντός της …Ευρωπαϊκής Ένωσης (με καλλιεργούμενη ψευδαίσθηση ισοτιμίας και ανεξαρτησίας στο πλαίσιό της!).
Τρίτον, τέλος, του πώς θα βγούμε από τα πνιγηρά αδιέξοδά μας και θα μπούμε στη δύσκολη τροχιά της εθνικής μας αξιοπρέπειας, με πλήρη επίγνωση των απαιτούμενων σε βάθος χρόνου μεγάλων θυσιών από τον (καλά ενημερωμένο!) λαό μας."²