ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: Πέρα από το Χρέος... Συζήτηση για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Χώρας.

Πέρα από το χρέος

συζητάμε για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της χώρας
Κυριακή 1η Μαρτίου, 7.00 μμ

Οι απαιτήσεις για μια διαφορετική πορεία της χώρας μπαίνουν στο επίκεντρο. 
Έχει σημασία το να παράγουμε; 
Με ποιο τρόπο και ποιες προτεραιότητες; 
Τι έχουμε για να ξεκινήσουμε; 
Ποιες θα είναι οι δικές μας αγορές; 
Μπορεί η Δημοκρατία και το Δημόσιο να αποτελέσουν καταλύτη αυτής της προσπάθειας και με ποιο τρόπο; 
Μπορεί η χώρα να ξεφύγει από το ασφυκτικό πλαίσιο της εξάρτησης χωρίς μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση;

Ομιλητές: 

Ανδρέας Κυράνης: αρχιτέκτονας–μηχανικός

Αλέξανδρος Οικονομίδης: μαθηματικός-μηχανουργός

Βαγγέλης Πισσίας: διδάκτωρ Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων

Αίθουσα πάρκου «Μ. Θεοδωράκης» (ΤΥΠΕΤ), Π. Μπακογιάννη & Πλαταιών, Βριλήσσια 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Προσθέστε τα σχόλια σας:

Σκοπός του μπλογκ αυτού είναι: Nα συγκεντρώσει τον προβληματισμό και τις προτάσεις για τη χάραξη μιας νέας εθνικής παραγωγικής στρατηγικής.


Έχουμε οδηγηθεί σε έναν πλήρη εκτροχιασμό από την προαιώνια βασική επιβιωτική μας αρχή: «παράγω, κερδίζω με τον μόχθο μου, και δεν ξοδεύω περισσότερα από όσα βγάζω", οπότε, ακόμη και αν ξαφνικά "βρέξει χρήματα", δεν θα επωφεληθούν παρά οι παρασιτικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας.
Η συμμετοχή μας στην παραγωγική πραγματικότητα του τόπου, μας διδάσκει πως η ελληνική κρίση δεν θα ξεπεραστεί, εάν η χώρα δεν ξαναβρεί τη παραγωγική της δύναμη, την αυτοεκτίμηση της, την δημιουργική ψυχή - στυλοβάτη της παραγωγικής της υπόστασης, αν δηλαδή δεν ανασυστήσει με νέα ήθη και νοοτροπίες, την ιδιαίτερη επιστημονική, τεχνολογική και προπαντός τεχνική ενδογενή της βάση, τον ελάχιστο αναγκαίο όρο για να υπερβεί τα αδιέξοδα και να ανακτήσει την εθνική της ανεξαρτησία¹.
"Δεν θα χαράξουμε όμως τέτοια στρατηγική χωρίς βαθιά συνείδηση, με γνώμονα πάντοτε τους καιρούς που ζούμε:
Πρώτον, του τι μας συμβαίνει, του βαθύτερου δηλαδή χαρακτήρα της χρεοκοπίας της Μεταπολίτευσης και τις επιπτώσεις της στην ελλαδική μας υπόσταση και στη συνολική συνακόλουθα μοίρα του Ελληνισμού.
Δεύτερον, του γιατί μας συμβαίνει, του πώς δηλαδή οι «χρυσοφόρες» δεκαετίες της μεταπολιτευτικής… χαύνωσης {των πολλών ευρωπαϊκών «πακέτων», της «Αλλαγής», του «εκσυγχρονισμού» και «της ισχυρής Ελλάδας»} μας οδήγησαν, ...στη μετανεωτερική υποτέλειά μας εντός της …Ευρωπαϊκής Ένωσης (με καλλιεργούμενη ψευδαίσθηση ισοτιμίας και ανεξαρτησίας στο πλαίσιό της!).
Τρίτον, τέλος, του πώς θα βγούμε από τα πνιγηρά αδιέξοδά μας και θα μπούμε στη δύσκολη τροχιά της εθνικής μας αξιοπρέπειας, με πλήρη επίγνωση των απαιτούμενων σε βάθος χρόνου μεγάλων θυσιών από τον (καλά ενημερωμένο!) λαό μας."²