Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις και ο ρόλος τους στην ενδογενή Παραγωγική Ανασυγκρότηση της χώρας μας

Χαλάνδρι, 7/4/2014
Στην εκδήλωση βρέθηκαν και συζήτησαν με τον κ. Σάββα Ρομπόλη καθηγητή Οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, τον κ. Νίκο Σκορίνη μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Αλέξη Οικονομίδη Μαθηματικό-Μηχανουργό, δεκάδες έμποροι και επαγγελματίες του Χαλανδρίου, εκπρόσωποι φορέων και επαγγελματικών ενώσεων.



Α' Μέρος: ΜμΕ και Παραγωγική Ανασυγκρότηση στο Χαλάνδρι 1
Ο κ. Σκορίνης όντας και ο ίδιος έμπορος, αναφέρθηκε στα τεράστια προβλήματα που έχουν υποστεί με τις μνημονιακές επιλογές οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στη ραγδαία συρρίκνωσή τους, στα χρέη και την έλλειψη ρευστότητας.


Β' Μέρος: ΜμΕ και Παραγωγική Ανασυγκρότηση στο Χαλάνδρι 2
Ο κ Ρομπόλης παρουσίασε την σημερινή οικονομική πραγματικότητα στη χώρα μας, τις σχέσεις με τις άλλες χώρες της Ε.Ε., το οικονομικό χρέος, την ανεργία, την παραγωγική αποδιάρθρωση και την σταδιακή μετατροπή της χώρας μας, μέσω των μνημονιακών εφαρμογών, σε διαμετακομιστικό κέντρο εξυπηρέτησης των βορείων οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών, με πολύ χαμηλό ύψος εργασιακών αμοιβών.


Γ' Μέρος: ΜμΕ και Παραγωγική Ανασυγκρότηση στο Χαλάνδρι 3
Στη συζήτηση που ακολούθησε  παρενέβησαν από τους παραγωγικούς φορείς  με ομιλίες τους:  ο κ. Γρηγόρης Πιταράς & κα Μαρία Muller από τον Εμπορικό σύλλογο Χαλανδρίου, ο κ. Λούσης από την Oμοσπ. Υαλοπινάκων, ο κ. Βαγγέλης Αχιλλόπουλος από την Ομοσπ. Νέων Επιχειρηματιών, ο κ. Νίκος Ρόης από τον τομέα Βιομηχανίας του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και πολλοί ακόμα ιδιοκτήτες μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίοι εξέφρασαν κριτική και προτάσεις για την σημερινή οικονομική-παραγωγική κατάσταση και την διέξοδο από αυτή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Προσθέστε τα σχόλια σας:

Σκοπός του μπλογκ αυτού είναι: Nα συγκεντρώσει τον προβληματισμό και τις προτάσεις για τη χάραξη μιας νέας εθνικής παραγωγικής στρατηγικής.


Έχουμε οδηγηθεί σε έναν πλήρη εκτροχιασμό από την προαιώνια βασική επιβιωτική μας αρχή: «παράγω, κερδίζω με τον μόχθο μου, και δεν ξοδεύω περισσότερα από όσα βγάζω", οπότε, ακόμη και αν ξαφνικά "βρέξει χρήματα", δεν θα επωφεληθούν παρά οι παρασιτικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας.
Η συμμετοχή μας στην παραγωγική πραγματικότητα του τόπου, μας διδάσκει πως η ελληνική κρίση δεν θα ξεπεραστεί, εάν η χώρα δεν ξαναβρεί τη παραγωγική της δύναμη, την αυτοεκτίμηση της, την δημιουργική ψυχή - στυλοβάτη της παραγωγικής της υπόστασης, αν δηλαδή δεν ανασυστήσει με νέα ήθη και νοοτροπίες, την ιδιαίτερη επιστημονική, τεχνολογική και προπαντός τεχνική ενδογενή της βάση, τον ελάχιστο αναγκαίο όρο για να υπερβεί τα αδιέξοδα και να ανακτήσει την εθνική της ανεξαρτησία¹.
"Δεν θα χαράξουμε όμως τέτοια στρατηγική χωρίς βαθιά συνείδηση, με γνώμονα πάντοτε τους καιρούς που ζούμε:
Πρώτον, του τι μας συμβαίνει, του βαθύτερου δηλαδή χαρακτήρα της χρεοκοπίας της Μεταπολίτευσης και τις επιπτώσεις της στην ελλαδική μας υπόσταση και στη συνολική συνακόλουθα μοίρα του Ελληνισμού.
Δεύτερον, του γιατί μας συμβαίνει, του πώς δηλαδή οι «χρυσοφόρες» δεκαετίες της μεταπολιτευτικής… χαύνωσης {των πολλών ευρωπαϊκών «πακέτων», της «Αλλαγής», του «εκσυγχρονισμού» και «της ισχυρής Ελλάδας»} μας οδήγησαν, ...στη μετανεωτερική υποτέλειά μας εντός της …Ευρωπαϊκής Ένωσης (με καλλιεργούμενη ψευδαίσθηση ισοτιμίας και ανεξαρτησίας στο πλαίσιό της!).
Τρίτον, τέλος, του πώς θα βγούμε από τα πνιγηρά αδιέξοδά μας και θα μπούμε στη δύσκολη τροχιά της εθνικής μας αξιοπρέπειας, με πλήρη επίγνωση των απαιτούμενων σε βάθος χρόνου μεγάλων θυσιών από τον (καλά ενημερωμένο!) λαό μας."²